زمینه و هدف: اساسا هر کس ترجیحا با یک شیوه خاص بهتر یاد می گیرد و اساتید باید شیوه تدریس خود را با سبک یادگیری (learning style) دانشجویان تطبیق دهند. اما بنظر می رسد ما در کلاسهای درس کمتر به این مقوله مهم توجه می کنیم ممکن است باعث افت  کارآیی تدریس گردد. بدین منظور این مطالعه در دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی کاشان در سال 1383 انجام گرفت.روش و ابزار: این مطالعه یک پژوهش توصیفی است که در آن 130 نفر از دانشجویان پرستاری و بهداشت و مامایی مورد مطالعه قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از یک پرسشنامه استاندارد شده که در آن 30 سوال در 6 حیطه یادگیری دیداری (visual)، مشارکت عملی در کلاس درس (tactile)، شنیداری (auitory)، گروهی(group)  کار عملی در فیلد و آزمایشگاه (kinesthetic) و یادگیری انفرادی (individual) مورد استفاده قرار گرفت. نظرات افراد مورد مطالعه در مورد ترجیح آنان در یادگیری با استفاده از امتیازبندی لیکرت بین 5-1 تعیین گردید. پس از جمع آوری داده ها امتیازات کسب شده طبق دستورالعمل در عدد 2 ضرب شده بصورت زیر دسته بندی گردید: 5-38 (major LSP)، (minor LSP) 37- 25و 24-0 (negligible LSP) تعیین گردید. سپس بااستفاده ازآمارتوصیفی نتایج مورد تحلیل آماری قرار گرفت.نتایج: 44 نفر (3/32  درصد) از افراد مورد مطالعه مذکر و 88 نفر (7/67  درصد) مونث بودند. 59 نفر (4/45 درصد) دانشجوی پرستاری، 52 نفر (40 درصد) دانشجوی بهداشت و 19 نفر6/14)  درصد) دانشجوی مامایی بودند. امتیاز کسب شده گروه یک (دیداری) 1/1±7/37، امتیاز گروه دو (مشارکت عملی در کلاس) 1± 6/38، امتیاز گروه سه (شنیداری) 3/1±3/31،  امتیاز گروه چهار (گروهی) 2/1±8/35، امتیاز گروه پنج (کار عملی در فیلد) 4/1±38/39 و امتیاز گروه شش (مطالعه انفرادی) 2/1 ± 6/30 که کمترین امتیاز و ترجیح در مورد سبک یادگیری دانشجویان بوده است. دراین مطالعه بین سبک یادگیری، جنس و رشته تحصیلی اختلاف معنی داری مشاهده نشد.نتیجه گیری: با توجه به امتیازات کسب شده و اختلاف سبک یادگیری دانشجویان بنظر میرسد، روشهای تدریس دیداری و عملی از کارآیی بالاتری برخوردار بوده و لازم است اساتید در زمان تهیه طرح درس به آن توجه کند. همچنین مطالعه بیشتر در دروس مختلف و در شرایط مختلف بمنظور مشاهده کارآیی شیوه های تدریس و یادگیری دانشجویان توصیه میگردد.

مقدمه: یادگیری خودتنظیمی تصور یا عقیده ای است که نشان دهنده یادگیری فرد است و موضوع آن این است که فرد چگونه، چه زمانی و چطور یاد می گیرد.ازاین رو هدف از مطالعه حاضر بررسی روابط بین یادگیری خودتنظیمی و سبک فرزندپروری و سبک یادگیری دانش آموزان و تعیین سهم سبک فرزندپروری و سبک یادگیری در پیش بینی یادگیری خودتنظیمی بود.روش: در این پژوهش 313 دانش آموز دختر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و پرسشنامه های سبک یادگیری کلب، پرسشنامه اقتدار والدین و پرسشنامه خودتنظیمی دانش آموز زیمرمن و پونز را تکمیل کردند. داده ها به کمک شیوه آماری همبستگی و رگرسیون گام به گام تحلیل شدند.نتایج: نتایج تحلیل رگرسیون با روش گام به گام نشان داد که از بین مولفه های مورد بررسی، مولفه سبک فرزندپروری مقتدرانه در میان سبک های فرزندپروری 05%0 واریانس یادگیری خودتنظیمی و سبک یادگیری مفهوم سازی انتزاعی 08% واریانس یادگیری خودتنظیمی را پیش بینی می کند که از میان این مولفه ها، سبک فرزندپروری مقتدرانه قدرت پیش بینی کنندگی بیشتری دارد.بحث و نتیجه گیری: پژوهش حاضر لزوم پرداختن به سبک یادگیری و سبک فرزند پروری را در فرایند یادگیری خودتنظیمی تاکید می کند.

مقدمه: آگاهی از نوع سبک یادگیری دانشجویان می تواند روش های آموزشی را متناسب با سبک یادگیری دانشجویان تغییر داده و موجب بازده آموزشی بالاتر شود. هدف از پژوهش حاضر، بررسی سبک های یادگیری دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال تحصیلی 88-1387 بود.روش ها: این مطالعه توصیفی در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان در سال تحصیلی 88-1387 انجام شد. نود نفر از دانشجویان پزشکی با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده این پژوهش، پرسشنامه سبک های یادگیری VARK بود. برای تحلیل نتایج از نرم افزار SPSS و روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده گردید.نتایج: دانشجویان رشته های پزشکی از سبک های یادگیری مختلفی استفاده می کنند بطوری که سبک یادگیری ترجیحی اکثر دانشجویان پزشکی با نمره 6.87±39.26 سبک دیداری بود. دانشجویان دختر و پسر سبک های یادگیری متفاوتی داشتند.نتیجه گیری: ارتقای کیفیت آموزش، در طراحی و ارایه آموزش ایجاب می کند که به سبک یادگیری فراگیران توجه شود. به اساتید و طراحان آموزش پیشنهاد می گردد از رسانه ها و فناوری های گوناگون استفاده کنند.

نظر به وجود رابطه بین سبک یادگیری افراد با سبک تدریس مرجح آنان، مطالعه پیمایشی حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک تدریس مرجح دانشجویان رشته علوم تربیتی دانشگاه فردوسی مشهد بر سبک یادگیری آنان انجام شد. 180 دانشجو از میان 500 دانشجو در سال تحصیلی 1390-1389 از طریق جدول نمونه گیری مورگان، انتخاب شده و به پرسشنامه های سبک تدریس و سبک یادگیری پاسخ دادند. نتایج نشان داد که دانشجویان به سبک تدریس فعال گرایش دارند و سبک یادگیری غالب آنان نیز سبک همگرا و جذب کننده است. به علاوه، دانشجویانی که سبک تدریس فعال را ترجیح می دهند، سبک یادگیری آنان اغلب واگراست طبق یافته ها پیشنهاد می شود که استادان از روش های فعال تدریس استفاده کنند و در ضمن طراحی های تدریس خود شیوه های متفاوتی به کارگیرند تا دانشجویان در تمام شیوه های یادگیری مهارت پیدا کنند و با لحاظ شدن سبک های مختلف تدریس مرجح آنان، موجبات پیشرفت تحصیلی آنان فراهم شود.

این پژوهش به منظور بررسی رابطه بین سبک های تفکر با متغیرهایی نظیر سبک ادراکی، سبک مفهومی، سبک یادگیری بر روی 103 نفر از دانش آموزان که به روش های تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند، انجام گرفت. جهت جمع آوری داده ها پرسشنامه سبک های تفکر (1992)، سیاهه سبک یادگیری (1985)، آزمون اشکال نهفته (1971) و آزمون همتایابی اشکال آشنا (1964) بر روی آزمودنی ها اجرا گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش همبستگی چندگانه و تحلیل رگرسیون تجزیه و تحلیل شد. نتایج به دست آمده از تحلیل های آماری نشان می دهد جنسیت، سبک ادراکی، سبک مفهومی و سبک یادگیری با سبک های تفکر قانون گذار و پایور سالار، اجرایی، قضاوت گر، جزئی نگر، بیرونی و آزاداندیش رابطه معنادار دارد. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان می دهد از بین متغیرهای پیش بین (جنسیت، سبک ادراکی، سبک مفهومی و سبک یادگیری) متغیر جنسیت پیش بینی کننده معنادار سبک های تفکر قانون گذار، اجرایی، قضاوت گر، جزئی نگر، بیرونی، آزاداندیش و محافظه کار و سبک پایور سالار است. افزون بر آن، سبک ادراکی، پیش بینی کننده معنادار سبک های تفکر قضاوت گر، پایور سالار، جزئی نگر، آزاداندیش سبک قانون گذار به دست آمد.

هدف پژوهش حاضر بررسی وضعیت  سبک زندگی اسلامی– ایرانی در بین دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان بود. روش تحقیق توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان به تعداد 6089 نفر بود. از این جامعه نمونه ای به حجم 361 نفر براساس جدول مورگان به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات پژوهش از پرسشنامه محقق ساخته سبک زندگی اسلامی – ایرانی استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس یکراهه و آزمون های t تک نمونه ای و t مستقل در نرم افزار SPSS انجام گرفت. نتایج نشان داد که دانش و اطلاعات دانشجویان پیرامون سبک زندگی اسلامی – ایرانی مناسب و مطلوب است. علاوه بر این نگرش و باور آنان در رابطه با سبک زندگی اسلامی – ایرانی  نیز در وضعیت مطلوبی قرار داشت. اما در بعد عملکرد و عمل به سبک زندگی اسلامی – ایرانی، وضعیت مطلوبی وجود نداشت. به عبارت دیگر علی رغم دانش و اطلاعات آنان پیرامون سبک زندگی اسلامی- ایرانی و همچنین داشتن نگرش مطلوب به این موضوع، اما در زندگی شخصی خیلی به این آموزه ها عمل نمی کنند. همچنین در بخش دیگری از تحقیق، یافته ها نشان داد که میانگین نمره دانش، نگرش و عملکرد دانشجویان دختر بیشتر از میانگین نمره دانشجویان پسر است و میانگین نمره سبک زندگی اسلامی– ایرانی در بین دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد بیشتر از مقاطع کارشناسی و دکتری بود. بنابراین ضمن تاکید بر اهمیت گسترش سطح دانش و اطلاعات دانشجویان و همچنین توجه به ایجاد و توسعه بیش از پیش نگرش های مطلوب پیرامون سبک زندگی اسلامی-ایرانی به عنوان نیروی محرک اصلی حرکت دانشجویان به این سمت، باید علل و عوامل مؤثر بر تضعیف بعد عملکرد دانشجویان مورد بررسی و کنکاش دقیق تر قرار گیرد و آسیب های احتمالی شناسایی گردند و دانشگاه ها با توجه به این یافته ها برنامه های فرهنگی خود را مورد بازنگری قرار دهند.